Trudności w uczeniu się

W tym artykule przeczytasz:

  • Czym charakteryzują się trudności w nauce

  • Jak wyróżniają się specyficzne trudności w uczeniu się

  • Czym jest dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia oraz dysortografia

  • Jakie metody terapeutyczne wspierają dzieci w trudnościach w uczeniu się

Czym charakteryzują się trudności w uczeniu się?

Trudności w uczeniu się to szeroko rozumiany termin odnoszący się do zróżnicowanej grupy zaburzeń, manifestujących się poprzez znaczące trudności w opanowaniu i stosowaniu umiejętności słuchowych, mówienia, czytania, rozumienia oraz umiejętności matematycznych (definicja ta została zaproponowana przez Narodowy Zjednoczony Komitet do spraw Trudności w Uczeniu się).

Trudności w uczeniu się najczęściej występują u dzieci w wieku od ok. 3 do 10-12 roku życia.

W literaturze pedagogicznej wyróżnia się podział terminu trudności w uczeniu się ze względu na zakres pojęcia:

  • Niespecyficzne trudności w uczeniu się

  • Specyficzne trudności w uczeniu się

Niespecyficzne trudności w uczeniu się

Są to wszelkie rodzaje trudności w nauce, które są uwarunkowane różnorodnymi czynnikami, włącznie z upośledzeniem umysłowym, schorzeniami neurologicznymi, uszkodzeniami mózgu, narządów zmysłu i ruchu, a także zaburzeniami emocjonalnymi.

Specyficzne trudności w uczeniu się

Specyficzne trudności w uczeniu się dotyczą dzieci, które odnoszą niepowodzenia w nauce pomimo prawidłowego poziomu inteligencji, dojrzałości w ogólnym rozwoju oraz zapewnienia im odpowiednich warunków dydaktycznych do zdobywania wiedzy i umiejętności.

Przyczyną występowania specyficznych trudności w nauce jest nieharmonijny rozwój psychoruchowy, a w szczególności opóźnienie rozwoju niektórych funkcji poznawczych (słuchowo-językowych, wzrokowo przestrzennych), ruchowych oraz ich współdziałania (integracji funkcji percepcyjnych i funkcji ruchowych).

Czym charakteryzują się trudności w zakresie czytania i pisania? 

  • Wolnym tempem czytania

  • Trudnościami ze zrozumieniem i zapamiętaniem czytanego tekstu

  • Niechęcią do czytania długich tekstów

  • Nieprawidłową pisownią

  • Popełnianiem błędów ortograficznych pomimo znajomości zasad pisowni

  • Trudnościami z organizacją tekstu

  • Błędami gramatycznymi

  • Niewyraźnym pismem

Dzieci na lekcjach matematyki mogą mieć trudności:

  • Z przepisywaniem cyfr, dodawaniem w pamięci

  • W organizacji przestrzennej zapisu działań matematycznych

  • Z odczytywaniem treści w zadaniach tekstowych

  • Z zapisywaniem znaków nierówności

Specyficzne trudności w nauce najczęściej dotyczą umiejętności czytania, pisania, umiejętności matematycznych.

Specyficzne trudności w uczeniu się mogą dotyczyć różnych  przedmiotów szkolnych takich jak: geografia, biologia, chemia, historia, języki obce.

Specyficzne trudności w uczeniu się – definicje zaburzeń

  • Dysleksja to specyficzne trudności w nauce czytania (osoba czyta wolno, z licznymi błędami, bez zrozumienia tekstu; zaburzeniu często towarzyszą trudności z opanowaniem poprawnego pisania)

  • Dysgrafia to zaburzenie umiejętności pisania (charakter pisma dziecka jest mało staranny, niewyraźny, nieestetyczny). Przyczyną występowania dysgrafii może być nieprawidłowa interpretacja informacji słyszanych lub widzianych, zaburzenia w przetwarzaniu informacji, zła koordynacja lub zaburzenia językowe.

  • Dyskalkulia to zaburzenie predyspozycji potrzebnych do rozumienia matematyki (osoba ma trudności w uczeniu się matematyki mimo inteligencji w normie, braku zaburzeń emocjonalnych, odpowiednich warunków do nauki oraz motywacj).

  • Dysortografia to specyficzne zaburzenia w nauce pisania, objawiające się popełnianiem błędów ortograficznych pomimo znajomości zasad pisowni i odpowiedniej motywacji do poprawnego pisania, często współwystępuje z trudnościami w czytaniu.

Trudności w uczeniu się - obszary wsparcia

  • Polepszenie koncentracji uwagi

  • Poprawa pamięci

  • Wzrost efektywności uczenia się

  • Zwiększona odporność na stres

  • Poprawa umiejętności panowania nad emocjami

  • Wsparcie i przyspieszenie efektywności innych terapii pedagogicznych

Dzięki sprzężeniu zwrotnemu pacjent uczy się zmieniać wzorzec wytwarzanych fal mózgowych, tak aby mózg pracował szybciej i wydajniej.

  • Poprawa szybkości uczenia się

  • Pomoc w nauce czytania i pisania

  • Lepsze zapamiętywanie i rozumienie  informacji podawanych drogą słuchową

  • Stymulacja uwagi i poprawa czasu reakcji

  • Poprawa koordynacji oko-ręka

  • Poprawa koordynacji słuchowo-ruchowej

Trening obejmuje automatyzacje przetwarzania spostrzeżeń w obszarze słuchu, wzroku i zdolności motorycznych; pracujemy nad automatyzację i koordynacją półkul mózgowych.

  • Wsparcie dziecka w rozwoju fizycznym, emocjonalnym i poznawczym

  • Poprawa koordynacji psychoruchowej

  • Efektywne automatyczne przetwarzanie i wykorzystanie skomplikowanych informacji sensomotorycznych

  • Poprawa efektywności funkcjonowania układu nerwowego

  • Wsparcie w nabywaniu podstawowych technik szkolnych (czytanie i pisanie)

  • Uzupełnienie treningu słuchowego Metodą Warnkego

Metoda wspiera wszechstronny rozwój dziecka i osiągnięcie dojrzałości motorycznej, stymuluje zmysł równowagi, dotyku, propriocepcji, pracujemy nad napięciem mięśniowym, koordynacją ciała, motoryką dużą i małą.

Bibliografia:

1. L. Wiatrowska, Zróżnicowany obraz dziecka z trudnościami w uczeniu się i rodzicielskiej pomocy. Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. rtm. Witolda Pileckiego w Oświęcimiu, ''Wychowanie w Rodzinie'' t. VIII (2/2013)
2. A. Jaworska, Teoretyczne konteksty trudności w uczeniu się. Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie - Collegium Bobolanum, Studia Bobolanum 29 nr 3 (2018): 177-193.
3. M. Bogdanowicz, A. Borkowska, Model rozpoznawania specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu

Najnowsze artykuły

Wykorzystanie urządzenia ADScaner w diagnozie ADHD

Więcej

Trening zmienności rytmu serca w edukacji

Więcej

Metoda Warnkego w badaniach naukowych

Więcej

Baza wiedzy